Arzuhal

Tut ellerimden tut Yarabb Eyüp sabrım yok benim Yusuf değilim kuyuda...

Ne güzel söylenmiş ve nasılda canı yanmış ki gönülden çıkan sözler olduğunu belli ediyor. İnsan ya dertsiz olmuyor ki ben ve sen bi kaç yıl sürecek hatta memlekete gidince bir an gibi geçti diyeceğimiz bir gurbet meydanın dayız. Derdi olmayan insan belki sureten insandır fakat ruhen değildir, demişti lise hocam. Peki nedir ki bu dert ve ne olması lazımda bizi hayatta tutmasına rağmen gönlümüzde hüznünü bırakan. Kul olabilmek derdidir azizim. Hani Ahmet abi niye bu kadar yaşlı görünüyorsun be abicim diyen kardeşlerim oluyor. İsterdimki sadece ondan olsun, acep tövbemi kabul edermi, fakat değildir başka boş şeyler için dertlenmekten bize emanet olan bu vücuda eziyet ediyorum. Elhamdülillah bu hâlden pek yakın vakitte beraat edeceğim. Ümidim şu yönde ki hâl değişecek kapılar ardına kadar açılacak ve yeis kapıları kapanacak. Ha bir de sen evet evet sana diyorum rollenmeyi bırak a güzel kardeşim. Abdestini al gel iki rekat nafile namazını kıl sonra ağla ne yap ne et ağla bi hamd et ,bi tövbe et hele bir de tefekkür et. Ki gör o vakit kalbinde masivadan tortu kalıyormu! İnsan varlık sahasına çıktığı andan beri sırtına yükü yüklenmiş bir deve misali bu çölde yürür. Yolda dostlarla karşılaşır, düşmanlarla dalaşır ve sarraf olur. Hani insan sarrafı deriz ya ha işte ondan. Kimi bir yılda kimi on yılda olur hatta kimiside sarraf olamadan göçer bu alemden. İnsan sarrafı olmak kanaatimce insanları iyi tanımak dışında kendini bilmektir çünkü insan kendi eksiğin ve kusurun görmeden nasıl olurda başkasının gönlünü okuyabilir. Ondandır ki en kabiliyeti haiz olan sufiler, dervişler ve dahi evliya'i arifandır. Kalbimden su kasidesi geçerken şeyhimin su kasidesini okuması ve uzun uzun başka yöne bakması.... Ben garip Ahmed yazılanlar bir kaç kırıntı. İnsan olmağa çalışan bir yolcu sen ise bu yolda yoldaşlardan biri... Çay içmeyi unutma ve Ahmede dua et Ahmet efendi (şeyhimin sesleniş biçimi) Selametle